Relacja z Oazy Modlitwy Rejonu Centrum Domowego Kościoła
Józefów, 2-4 maja 2024
Trwajmy w Sercu Jezusa
Na początku maja 2024 roku, pod przewodnictwem księdza Grzegorza Demczyszaka i pary rejonowej Renaty i Roberta Sasinów, odbyła się Oaza Modlitwy Domowego Kościoła, której tematem przewodnim było hasło Żyć w Sercu Jezusa.
Nasze rekolekcje odbyły się w Józefowie, w pięknie położonym nad brzegiem Wisły ośrodku rekolekcyjnym Domus Patris ojców Szensztackich, w sąsiedztwie Sanktuarium Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej. Dwanaście rodzin Rejonu Centrum zostało tam ciepło przywitanych i ugoszczonych przez ojca Romana, który nie tylko własną pracą i służbą zadbał o to, byśmy w ośrodku czuli się jak w domu, ale również był częścią naszej wspólnoty, modląc się z nami, oprowadzając nas po ośrodku i rozmawiając. Właściwie można powiedzieć, że ojciec Roman był dla nas żywym świadkiem wartości Ruchu Szensztackiego, o których nam opowiedział zaraz po Mszy Świętej inaugurującej nasze rekolekcje, a są nimi: samowychowanie, przeżywanie chrześcijaństwa, jako relacji z Bogiem i bliźnimi, oraz zawierzenie Matce Bożej. Gościna Ojców, w połączeniu z niezastąpionymi siostrami-franciszkankami Gaudią i Marią, tworzącymi naszą Diakonię Wychowawczą, była prawdziwym błogosławieństwem i pozwoliła nam przeżyć rekolekcje w skupieniu i oderwaniu od codziennych trosk.
Rozważania na temat głównego tematu naszych rekolekcji – Żyć w Sercu Jezusa – rozpoczęliśmy od pierwszego spotkania w kręgach, podczas którego przeprowadziliśmy krótkie studium Pisma Świętego, w poszukiwaniu odpowiedzi na pytania, czym jest serce człowieka i serce Boga w rozumieniu biblijnym. Pismo Święte, zarówno w Starym, jak i Nowym Testamencie, jest niezwykle bogate w odniesienia do pojęcia serca i pozwoliło nam dojść do konkluzji, iż serce człowieka jest ośrodkiem naszego najgłębszego i najprawdziwszego jestestwa, które jest zakryte przed innymi ludźmi, które zna tylko Bóg i w którym Bóg nas dotyka i nas przemienia. Jest też źródłem naszej woli, a więc i naszej wolności, miejscem naszego prawdziwego nawrócenia i wreszcie miejscem, gdzie Bóg zaszczepił w każdym człowieku swoje podobieństwo, gdzie każdy z nas może Go odnaleźć.
O sercu Boga natomiast dowiadujemy się najwięcej z Ewangelii. Tam obserwujemy momenty relacji Syna z Ojcem oraz relacji z uczniami, widzimy jak w czasie modlitwy w odosobnieniu kształtuje się ludzkie i boskie Serce Jezusa i wreszcie, wraz z uczniami w Wieczerniku, słyszymy, jak nasz Pan odsłania przed nami swoje serce, obmywając nam nogi i nazywając nas swoimi przyjaciółmi. Szczególnie te fragmenty Ewangelii ukazują nam niezwykłą prawdę – Jezus ukochał nas tą samą Miłością, którą darzy i Ojca, a więc swoim przyjściem na świat i właśnie tą Miłością włącza nas we wspólne życie z Trójcą Świętą.
Rozważania kontynuowaliśmy na konferencjach księdza Grzegorza, które zaczął od położenia intelektualnego pomostu między tematem naszych rekolekcji a piątym drogowskazem Nowego Człowieka – SŁOWO BOŻE. Rozpoczęliśmy bowiem od odkrycia prawdy zawartej w jednym z wezwań litanii do Serca Pana Jezusa – Serce Jezusa, ze Słowem Bożym istotowo zjednoczone. Serce Jezusa jest Słowem Bożym! Tym samym, tak dobrze nam znane w Ruchu Światło-Życie praktyki lektury Pisma Świętego i Namiotu Spotkania, są de facto miejscem spotkania i poznawania Serca Jezusa. Ta prosta myśl była dla mnie osobiście dużym odkryciem i odpowiedzią na dość trudne pytanie, co właściwie może oznaczać życie w Sercu Jezusa. Naszym przykładem takiego życia byli uczniowie w Wieczerniku wsłuchujący się w Słowa Jezusa i po prostu z Nim będący. Tego samego Pan oczekuje i ode mnie, nie muszę robić nic specjalnego, tylko z Nim być i wsłuchiwać się w Jego Słowa. To wezwanie było dla mnie bardzo silną motywacją do podjęcia na nowo trudu podążania za zobowiązaniami modlitwy osobistej i lektury Biblii, dodatkowo wciąż podtrzymywaną przez fragmenty Ewangelii wg. Św. Jana właśnie z Wieczernika, czytane aktualnie w czasie Mszy Świętych w całym okresie Wielkanocnym.
W czasie konferencji nie zabrakło również ujęcia tematu rekolekcji w kontekście naszego powołania do życia w małżeństwie. Spojrzeliśmy na Serce Jezusa jak na metronom, nadający rytm, do którego tempa dostrajają się małżonkowie. Jezus w naszym małżeństwie jest punktem odniesienia, do którego zawsze możemy wrócić, od którego zawsze możemy zacząć budować od początku i z którego prowadzeniem możemy snuć wspólną, piękną symfonię naszego życia, aż do ostatecznego z Nim zjednoczenia.
Podczas drugiego spotkania w kręgach skupiliśmy się na kulcie Serca Jezusa i tradycji Kościoła z tym związanej, która swoje źródła ma, między innymi, w objawieniach świętych, szczególnie świętej Małgorzaty Marii Alacoque. Dzieliliśmy się również świadectwami naszych doświadczeń związanych z Sercem Jezusa, łask, które doświadczyliśmy do niego się uciekając. Takie rozmowy zawsze są dobrą okazją do spojrzenia wstecz na własne życie i docenienie tego, jaką drogę przeszliśmy i być może dostrzeżenie działania Bożej Opatrzności, z którego wcześniej nie zdawaliśmy sobie sprawy.
Na OM-ie nie mogło oczywiście zabraknąć również modlitwy i w istocie, cały czas spędzony w Józefowie był nią przesiąknięty- od porannego namiotu spotkania i wspólnej modlitwy jutrznią, przez Mszę Świętą stanowiącą centrum dnia, po wieczorne modlitwy uwielbienia przed Najświętszym Sakramentem. Znakomitą w tym pomocą była wspaniała posługa Joanny i Jakuba Korzeniowskich, którzy stanowili diakonię muzyczną, a którzy potrafili poruszyć nasze serca i w śpiewie tworzyli z nas prawdziwą wspólnotę.
Rekolekcje w Józefowie z pewnością przyniosły i jeszcze przyniosą wiele owoców, ale tym co moim zdaniem zdecydowanie należy podkreślić, jest wspólnota, którą udało nam się stworzyć, mimo tak krótkiego czasu razem. Wzajemna otwartość, miłość i radość uczestników OM-u pozwalała wierzyć, że każdy kto się tam znalazł był naprawdę wezwany i sam Bóg zechciał nas zgromadzić i połączyć. To doświadczenie jest szczególnie radosne, gdyż nasza wspólnota nie kończy się wraz z zakończeniem rekolekcji – formujemy się przecież w jednym Rejonie DK, blisko siebie żyjemy i spotykamy się na dniach wspólnoty. Byłoby wspaniale, gdyby to nowe życie tchnięte w nas w tym czasie mogło objąć cały nasz Rejon, czyniąc z nas jeszcze silniejszą i pełną Ducha Bożego wspólnotę. Proszę o to Boga i gorąco zachęcam wszystkich do uczestniczenia w życiu naszego Ruchu również poza własnym kręgiem. Te rekolekcje pokazały nam, że Bóg chce działać w naszej wspólnocie i obdarza swoimi łaskami tych, którzy odpowiadają na jego wezwanie.
Na koniec pragnę oddać chwałę Bogu za ten błogosławiony czas rekolekcji i powierzyć Mu wszelkie owoce Oazy Modlitwy, za pośrednictwem Maryi, Niepokalanej Matki Kościoła.
Vivat Cor Jesu!
Tekst: Mikołaj Rzążewski
Zdjęcia z OM: Karolina Rzążewska – dostępne na stronie: Oaza Modlitwy- Józefów24 – Dysk Google
