Z NICH MY WSZYSCY...
9 kwietnia 2026 roku, w Oktawie Wielkanocy, w wieku 89 lat, po krótkim pobycie w szpitalu (w następstwie upadku), zmarła Maria Bujnik. Od niej i jej męża zaczyna się historia Domowego Kościoła w trzech diecezjach.
W 1977 roku, Marysia i Staszek Bujnikowie dowiedzieli się od krewnych z Krakowa, że w Krościenku pewien ksiądz (Franciszek Blachnicki) organizuje dla rodzin „wczasy z Bogiem”. Mimo wielu obaw, zgłosili się i wyruszyli z dziećmi na kraniec Polski. Rekolekcje okazały się dla nich ogromnym przeżyciem. Wrócili z mocnym postanowieniem, żeby zacząć coś podobnego u siebie.
3 października 1977 roku, zaprosili do niewielkiego mieszkania przy ul. Pereca, w Parafii Wszystkich Świętych (przy Pl. Grzybowskim), księdza i kilka małżeństw z różnych dzielnic Warszawy na pierwsze spotkanie pierwszego kręgu Oazy Rodzin - jak wtedy nazywano Domowy Kościół - w archidiecezji warszawskiej. Warto nadmienić, że Staszek liczył sobie wówczas 56 lat!
Ten pierwszy krąg spotykał się tylko rok, ale uczestniczące w nim małżeństwa założyły trzy kolejne. Marysia ze Staszkiem zostali pierwszą parą diecezjalną, a kiedy w 1984 roku przekazywali posługę, istniało już 27 kręgów DK. Z ufnej decyzji jednego małżeństwa Bóg wyprowadził wielkie dobro, a z małego ziarenka wykiełkował prężny Domowy Kościół w trzech diecezjach (warszawskiej oraz warszawsko-praskiej i łowickiej, które się z niej wyodrębniły w 1992 roku).
Formując się przez kilkanaście lat w Parafii Wszystkich Świętych, mieliśmy szczęście znać i spotykać Marysię i Staszka. Ponieważ byli rodzicami naszych przyjaciół (z którymi stworzyliśmy nowy krąg), początkowo czuliśmy się trochę onieśmieleni, ale ich życzliwość, serdeczność i bezpośredniość szybko przełamywała wszelkie bariery. Emanował od nich ogromny pokój, niezłomna wiara i zaufanie do Opatrzności Bożej (także w obliczu trudnych sytuacji), a przy tym niezwykła pokora. Zawsze tylko skromnie się uśmiechali, kiedy powtarzaliśmy im, że "z Was my wszyscy..."
Poza posługą w Domowym Kościele (jeszcze w roku 2012/13, kiedy Staszek miał ponad 90 lat, byli parą animatorską!), przez kilkadziesiąt lat posługiwali niezmiennie w tej samej parafii - gdzie Marysia m.in. co tydzień przygotowywała piękne komentarze i modlitwę powszechną. Jednak przede wszystkim, Marysia przez 67 lat służyła Kościołowi w Duszpasterwstwie Rodzin, wychowując i kształcąc rzesze doradców rodzinnych i instruktorów NPR. Za jej wkład w rozwój tego duszpasterstwa, św. Jan Paweł II odznaczył ją medalem Pro Ecclesia et Pontifice.
Prosimy wszystkich członków Kościoła Domowego o gorliwą modlitwę za Zmarłą.
Msza święta pogrzebowa:
poniedziałek, 20 kwietnia 2026 roku, godz. 11.00
Parafia Wszystkich Świętych, Pl. Grzybowski 3/5
(dalsza część uroczystości na cmentarzu w Rembertowie, ul. Grzybowa 1)
Jak powstał pierwszy krąg w diecezji
