• Materiały do roku formacyjnego 2018/19

    "MŁODZI W KOŚCIELE"


    LIST Kręgu Centralnego ==>>
    Diecezjalny plan pracy DK AW ==>>
    Kalendarz pracy rocznej RŚ-Ż - ==>>



 

Olsztyn1

W dniach 9-15.07.2018 r. w gościnnych progach Seminarium Duchownego Hosianum, należącego do diecezji warmińsko-mazurskiej przeżywaliśmy rekolekcje ORAR II stopnia.
W rekolekcjach uczestniczyło w sumie 18 małżeństw – 17 z archidiecezji warszawskiej oraz jedno z Brukseli. Posługi moderatora podjął się ks. Jarosław Stolarczyk.

Małżonkowie formowali się w trzech kręgach prowadzonych dzielnie przez pary animatorskie – Marysię i Rafała Karasiów, Agnieszkę i Mariusza Powęskich oraz Iwonę i Wojtka Sabałów. W ostatniej chwili kleryk, który miał uczestniczyć w rekolekcjach, z przyczyn losowych musiał zrezygnować, ale Pan Bóg zawsze, gdy zamyka drzwi to otwiera okno. Jak powiedziała jedna z naszych córek, chcieliśmy wieźć „drzewo do lasu”. Więc odbierając nam jednego kleryka z naszej diecezji dał nam trzech z diecezji warmińsko-mazurskiej – Kamila, Janka oraz Adriana. Kamil i Adrian zajmowali się przede wszystkim stroną techniczną naszej oazy. Janek dzielnie wspomagał diakonię wychowawczą w prowadzeniu liturgii dla dzieci.

No właśnie, dzieci... Temat roku to „Młodzi w Kościele” i bardzo było to widoczne w czasie rekolekcji. Z małżeństwami przyjechało aż 39 dzieci. Opieki nad tą sporą gromadką podjęli się Asia i Maciek Janiszewscy (sami będący rodzicami 5-tki dzieci + 6-tego pod sercem mamy) wraz z ośmioma super-ciociami: Ulą, Kasią, Hanią, Asią, Alą, Weroniką, Gosią i Mają – wspomaganymi przez Bartka – syna jednej z par uczestniczącej w rekolekcjach. Bernard Wojtasiewicz wraz żoną Julitą dbali o oprawę muzyczną, pokazując, że to co śpiewamy jest mocno osadzone w Słowie Bożym i temacie dnia. Mieliśmy niepowtarzalną okazję zobaczyć, jak wyglądają organy od wewnątrz – nie wiedzieliśmy, że to tak skomplikowana i precyzyjna konstrukcja.
Przez cały czas przygotowań do rekolekcji oraz trwania oazy dziękowaliśmy Panu Bogu, że postawił te wszystkie osoby na naszej drodze – bo bez nich byłoby bardzo trudno.

Dla prowadzących oraz diakonii rekolekcje rozpoczęły się już na początku roku – przez liczne przygotowania (w tym „wizję lokalną”) oraz modlitwę w intencji rekolekcji. Modlitwę podjęli również uczestnicy. O posługę diakonii modlitewnej poprosiliśmy również zaprzyjaźnionych kapłanów, siostry zakonne i przyjaciół z różnych wspólnot.

Rekolekcje ORAR II° są trochę „techniczne”. Ich celem jest zobaczenie, jak wielka i ważna jest posługa animatorów. Uświadamialiśmy to sobie każdego dnia – od Jutrzni, w czasie której ks. Jarosław wprowadzał nas w temat dnia, poprzez centrum dnia czyli Eucharystię – ze wspaniałymi homiliami naszego kochanego moderatora (który się zarzekał, że sam z siebie nie jest mówcą – ale Duch Święty nie szczędził mu swoich darów) do konferencji – wygłaszanych przez nas oraz pary animatorskie – zawsze z towarzyszeniem i celnymi uzupełnieniami moderatora – oraz spotkań w grupach. Staraliśmy się odpowiedzieć sobie na pytania: jaka powinna być para animatorska, jakie są jej zadania, jak powinna współpracować z kapłanem – opiekunem kręgu oraz innymi parami odpowiedzialnymi.

Zwracaliśmy uwagę na to, by przebieg spotkania kręgu był zgodny z zasadami DK, wskazując możliwość dzielenia odpowiedzialności za spotkanie pomiędzy poszczególne małżeństwa, z zastrzeżeniem, że za dzielenie się realizacją zobowiązań zawsze odpowiadają animatorzy (podobnie jak i za zwołanie spotkania kręgu). Bardzo ważne okazało się ostatnie spotkanie, które poświęciliśmy na pytania i odpowiedzi – pozwoliło ono na pogłębienie lub dodatkowe wyjaśnienie/przedyskutowanie trudniejszych zagadnień. Przez całe rekolekcje podkreślaliśmy wagę strzeżenia charyzmatu Ruchu – został on nam powierzony jak skarb.

Ogromną zaletą ułatwiającą przeżywanie rekolekcji była niezwykła otwartość i pomocność gospodarzy seminarium – poczynając od ks. rektora Huberta, ks. dyrektora Ludwika oraz wszystkich obecnych kapłanów i kleryków, aż po panie kucharki, które wręcz rozpieszczały nas wspaniałymi posiłkami.

Za każdy z rekolekcyjnych dni, za ludzi, których Pan postawił na naszej drodze, za wszystkie łaski niech Bóg będzie uwielbiony!

Anna i Piotr Zadrożni
para prowadząca

Świadectwa ==>>

Olsztyn2Olsztyn3

Krakow1

Oaza Rodzin III st. po raz kolejny odbywała się w Krakowie. Stacjonowaliśmy u oo. Redemptorystów na Podgórzu. To bardzo dobre, wielokrotnie sprawdzone miejsce oferuje dogodne warunki do spokojnego przeżywania rekolekcji. Naszą wspólnotę tworzyło 15 małżeństw: 12 z archidiecezji warszawskiej, 1 z diecezji ełckiej i 2 z Wilna.

Rekolekcje prowadził, z wielkim zaangażowaniem, ks. moderator Błażej Węgrzyn wraz z Mariolą i Jerzym Wrochnami. Wspierali nas dwaj klerycy: Dariusz Deputat i Sebastian Zygmunt. Naszymi dziećmi w liczbie 24 rozbrykanych skrzatów dzielnie opiekowała się ciocia Justyna z pomocą Marty, Mai, Moniki, Jana i naszych kleryków.

W czasie 15 dni odkrywaliśmy i przeżywaliśmy tajemnicę Kościoła Matki w pięciu znakach: w znaku Maryi - Matki Kościoła, w znaku świątyni, w znaku Piotra Opoki, w znaku małej wspólnoty i w znaku żywego Kościoła. Pielgrzymowanie po krakowskich świątyniach rozpoczęliśmy tradycyjnie od porannego nawiedzenia katedry wawelskiej, a potem codziennie innej świątyni. Każdy dzień rozpoczynaliśmy Liturgią Godzin, pod koniec rekolekcji śpiewaną na kilka melodii. Dzieliliśmy się Słowem Bożym i życiem w małych grupach oraz odbywaliśmy konstruktywne dialogi. Ważnym punktem programu były spotykania z przedstawicielami miejscowych wspólnot i ruchów.

Wielkim przeżyciem dla naszej wspólnoty było nawiedzenie Przytuliska św. Brata Alberta oraz wyjazd na Dzień Wspólnoty do Krościenka, który przeżywaliśmy razem z 30 innymi wspólnotami.

Wierzymy, że słowa ks. Błażeja zapadną nam głęboko w serca, a te rekolekcje przyniosą obfite owoce.

Mariola i Jurek Wrochnowie
para prowadząca

Krakow2Krakow3Krakow4

Czarna1

W dniach 3–19 sierpnia 2018 w Domu Rekolekcyjnym Kana w Czarnej Sędziszowskiej przeżywaliśmy rekolekcje Oazy Rodzin II stopnia. W rekolekcjach uczestniczyło 17 małżeństw: 11 małżeństw uczestników, 3 pary animatorskie: Agnieszka i Artur Sejdowie, Joanna i Bernard Fugasowie oraz Karolina i Wojciech Włodarczykowie, para prowadząca: Sylwia i Ryszard Bednarkowie, 2 małżeństwa w diakonii wychowawczej, a także ks. moderator Marcin Loretz oraz dwóch kleryków po 4-tym roku seminarium. Było z nami również 29 dzieci. W sumie na rekolekcjach obecnych było 70 osób.

Podczas rekolekcji poznawaliśmy Pana Boga w Jego działaniu zbawczym, dostępnym dla nas poprzez liturgię. Bóg, który wyprowadza nas z naszych niewoli, staje się obecny w znakach, zwłaszcza sakramentalnych, a poprzez człowieczeństwo Chrystusa zaprasza nas do udziału w zbawczym dialogu miłości. W odkrywaniu tych prawd, obok samej liturgii – codziennej Eucharystii oraz Celebracji Słowa Bożego, pomagał nam podręcznik rekolekcji autorstwa Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego, a także szereg dokumentów Kościoła oraz 10 Drogowskazów Nowego Człowieka. Praktyczne aspekty posługiwania w liturgii, które ma stać się „naszym zaszczytem i radością” (Drogowskaz 7), odkrywaliśmy analizując Ogólne Wprowadzenie do Mszału Rzymskiego. To wszystko jednak, tak jak codzienna służba przy ołtarzu, służyło nam przede wszystkim do odkrywania Boga, który poprzez liturgię działa w naszym życiu. Walczy za nas z naszym grzechem i zwycięża.

Centralnymi punktami naszych rekolekcji była Liturgia Światła i Wody, nocna celebracja Paschy wraz z osobistym odnowieniem Przymierza Chrztu Świętego, a także Dzień Wspólnoty, który przeżywaliśmy w Przemyślu. Najbardziej zapadła nam tam w pamięć Eucharystia pod przewodnictwem arcybiskupa Adama Szala oraz ewangelizacyjny przemarsz przez centrum miasta.

W owocnym przeżywaniu rekolekcji bardzo pomagało nam miejsce, w którym przebywaliśmy. Dom Rekolekcyjny Kana jest dobrze przystosowany do rodzin z dziećmi. Obszerna kaplica posiada przeszklone drzwi i nagłośnienie wyprowadzone do jadalni, co pozwala uczestniczyć w programie nawet wówczas, gdy najmłodsi uczestnicy wymagają specjalnej opieki. Ogromnym atutem domu jest kuchnia, a w niej dwie panie, obie Moniki. Pyszne, zdrowe i różnorodne jedzenie sprawiło, że kilka rodzin chciało zabrać panie do Warszawy. Przy domu jest altana, huśtawki i piaskownica, obok zaś las i szkoła z boiskiem i salą gimnastyczną. Dzięki temu dzieci były radosne, szczęśliwe i wybiegane.

Diakonia wychowawcza wspaniale poprowadziła zajęcia dla dzieci. Odbyły się zawody lekkoatletyczne oraz turniej szermierki, za co dzieci otrzymały medale i dyplomy. Powstał cały szereg prac plastycznych wykonanych różnymi technikami. Ponadto jak zwykle z wizytą przyjechali miejscowi strażacy. Obok tego wszystkiego dzieci także miały swoją modlitwę oraz zajęcia nawiązujące tematycznie do treści przeżywanych przez rodziców danego dnia. Dzięki temu czas spędzony przez rodziców z dziećmi stawał się okazją do wymiany przeżyć rekolekcyjnych dla całych rodzin.

Rekolekcje II stopnia nie są łatwe. Dotykają naszych niewoli, a więc rzeczy bolesnych, które zwykle staramy się głęboko ukryć. Stanięcie przed Bogiem, który zbawia tu i teraz, odkrycie Jego działania w codzienności, w Kościele, w liturgii i sakramentach, to duży krok na drodze dojrzałości naszej wiary, a jednocześnie wielka pomoc w świadomym uczestnictwie w życiu Kościoła we własnej parafii po powrocie z rekolekcji.

Sylwia i Ryszard Bednarkowie
para prowadząca

Świadectwa ==>>

Czarna2Czarna3

 

Hodyszewo1

W dniach 29.06.-15.07.2018 w Hodyszewie przeżywaliśmy Oazę Rodzin II stopnia. Moderator ks. Tomasz Stępień, animatorzy Ola i Marek Cejmerowie, Justyna i Maciej Loretzowie, Jola i Maciej Łabowie oraz animator muzyczny Darek Kwiatkowski wprowadzali nas w tajemnicę Wyjścia i ukazywali piękno liturgii w słowach, znakach i muzyce.

Pan Bóg prowadził nas przez historię naszego życia i wyprowadzał z naszych niewoli. Wiele osób zachwyciło się możliwością podejmowania posługi liturgicznej, wielu ojców zasmakowało we wspólnej z synami służbie przy ołtarzu, wiele matek "spuchło z dumy". Był taki dzień, że zabrakło alb i komż dla chętnych do służby.

Szczególnym przeżyciem dla całej wspólnoty była celebracja Sakramentu Pojednania. Być może szczególny charakter sanktuarium Matki Bożej Pojednania sprawił, że do konfesjonałów podchodziły kolejne osoby, wspólnota trwała adorując Najświętszy Sakrament, a z nieba płynął deszcz łaski Bożego Miłosierdzia.

Mamy nadzieję, że czas przeżyty na oazie teraz owocuje w codziennym życiu każdej rodziny.

Iwona i Daniel Jakubczykowie
para prowadząca

Świadectwo ==>>

Hodyszewo2Hodyszewo3Hodyszewo4Hodyszewo5Hodyszewo6Hodyszewo7

Bystra 1

W dniach 3-19 sierpnia 2018 r. w Bystrej Podhalańskiej przeżywaliśmy rekolekcje Oazy Nowego Życia I st. dla rodzin. Uczestniczyło w nich 13 małżeństw - 12 z archidiecezji warszawskiej i jedno z diecezji warszawsko-praskiej.

Posługę moderatora na naszych rekolekcji pełnił ksiądz Paweł Witkowski. Ks. Paweł, choć sam nie uważa tego za tytuł do dumy, jest skończonym perfekcjonistą w kwestiach liturgii, wierności charyzmatowi Założyciela oraz dobrych tradycji rekolekcyjnych Ruchu Światło-Życie, w szczególności Domowego Kościoła. Wyrażało się to w wielu aspektach - zaczynając od kwestii użycia wizualnych narzędzi ewangelizacji (tablice, znaki, obrazy) oraz w zachowywaniu jasnych reguł budowania i kultywowania wspólnoty członków naszej Oazy Średniej. Niezapomniane wrażenia pozostawiły homilie, wprowadzenia do Jutrzni i Namiotu Spotkania ks. Pawła - przykład klarownego wykładu treści wiary połączonego z osobistym świadectwem. Przy tym zawsze mogliśmy liczyć na jego pomoc, radę, spokój oraz wyrozumiałość i poczucie humoru. Chwała Panu, że nam, debiutantom w roli pary moderatorskiej, dane było trafić pod skrzydła takiego kapłana.

W naszych rekolekcjach uczestniczyli dwaj klerycy - Tomasz Kołodziejski i Łukasz Dańczak. Z satysfakcją przyjęliśmy ich gotowość poznawania Domowego Kościoła. Co dzień widzieliśmy ich dojrzałą wiarę, pokorę i zaangażowanie w powierzone im zadania. Mogliśmy uczyć się od nich modlitwy - i teoretycznie podczas konferencji i praktycznie - widząc ich skupienie podczas wspólnych celebracji. Nasze dzieci korzystały z rozważań, które prowadzili dla nich podczas Eucharystii. Z zaangażowaniem włączali się w pracę diakonii wychowawczej, uwielbiani przez swoich podopiecznych. Podczas wspólnych posiłków byli zawsze chętni do rozmowy, rozdający uśmiechy. Dziękujemy Panu Bogu za ich obecność.

Trzy małżeństwa - Anna i Grzegorz Alberscy, Dorota i Witold Kalata oraz Magdalena i Alexandre Rusak podjęli się posługi par animatorskich. To na nich spoczywał w dużej mierze ciężar realizacji programu formacyjnego rekolekcji w małych kręgach, ale także prowadzenie części konferencji i organizowanie bieżącej posługi liturgicznej, gospodarczej i porządkowej dla wszystkich uczestników. Swoimi czynami i słowami dali piękne świadectwa wiary i służby bliźniemu.
Oceniając na podstawie deklaracji uczestników zawartych w po rekolekcyjnych ankietach, ale także przywołując bieżące obserwacje, opinie i spontaniczne reakcje uczestników, możemy z pełnym przekonaniem napisać, że Duch Pana spoczął na naszych animatorach, o co się zresztą codziennie wszyscy modliliśmy. Patrząc z czysto ludzkiej perspektywy, wzajemna życzliwość i pomoc zrodzone w małych kręgach z udziałem naszych animatorów rozlały się w naturalny sposób na całą Oazę, czyniąc z nas jedną całość - wspólnotę. Ponieważ nagrodą za dobrą pracę jest .... więcej dobrej pracy, to myślimy, że Duch Święty działając przez ludzi nie zapomni o naszych animatorach.

Za specjalną "dyspensą" pary diecezjalnej mogliśmy poprosić o pełnienie posługi pary muzycznej Ninę i Adama Laskowskich - członków Equipes Notre Dame, których znamy jeszcze z czasów pielgrzymkowo-akademickich. Z perspektywy czasu oceniamy, że kierował tym Duch Święty, ponieważ ich niekłamana pokora w przyjmowaniu charyzmatu Domowego Kościoła Ruchu Światło-Życie połączona z radością uczestnictwa we wspólnocie rekolekcyjnej dały prawdziwą ewangelizacyjną, charyzmatyczną mieszankę wybuchową. Oczywiście tę spontaniczność Nina i Adam zaplanowali i pracowicie przygotowali jeszcze przed rekolekcjami, zapoznając się z bogatym światem pieśni oazowych i wszelkimi liturgicznymi aspektami posługi na rekolekcjach 15-dniowych. Dzięki ich posłudze nasze uczestnictwo w Mszach św. i innych nabożeństwach, jak i w Oazie Wielkiej w czasie Dnia Wspólnoty w Krościenku było pełniejsze i radośniejsze.

Pisząc relację nie można pominąć wielkiego wsparcia małżeństw Asi i Piotra Kucharczyków oraz Agaty i Adama Dmochów, którzy wraz z młodzieżą (starszymi dziećmi animatorów i uczestników rekolekcji) pełnili kolejno, po tygodniu, posługę diakonii wychowawczej. Przy tym standardowe sformułowanie "pełnili posługę" w żadnej mierze nie oddaje ich wysiłku włożonego w przygotowania, w tym szkolenia i spotkania przed rekolekcjami, ich twórczego codziennego zapału w organizowaniu oryginalnych, nowych zajęć dla dzieci w różnym wieku w trakcie rekolekcji oraz świętej zaiste cierpliwości, którą wykazywali się wobec dzieci uczestników i diakonii (zwłaszcza ...) rozpoczynając o godz. 7.00 a kończąc często nawet po dziesiątej wieczorem. Bez ich trudu i zaangażowania, bez zaufania, jakim obdarzyli ich uczestnicy-rodzice nasze rekolekcje nie mogłyby się odbyć.

Podkreślenia wymaga też, że Dom Rekolekcyjny Służby Liturgicznej i Ruchu Światło-Życie Archidiecezji Krakowskiej w Bystrej Podhalańskiej, w którym gościły nas trzy kochane siostry sercanki: Bernardyna (przełożona), Inez (50-lecie ślubów obchodzone 4 sierpnia 2018 r. !) oraz Romualda, aż kipi od ikonografii i innych symboli graficznych Ruchu (m.in. foski i ikony DK w każdym pokoju i pomieszczeniach wspólnych, fototapeta z Chrystusem Sługą z kaplicy na Kopiej Górce, kopie sekwencji obrazów z tejże kaplicy w sali konferencyjnej). Dość powiedzieć, że goście z Diakonii Życia (Basia i Piotr Sukiennikowie) i Diakonii Wyzwolenia-KWC (Stanisława Orzeł) w czasie swoich prelekcji czuli się w sali konferencyjnej, jak na Kopiej Górce. Jesteśmy przekonani, że to bardzo pomogło uczestnikom w chłonięciu przekazu i wczuwaniu się w atmosferę rekolekcji.

W ośrodku mieliśmy na stale do dyspozycji dla siebie kaplicę, w której odbywały się nasze codzienne Eucharystie, Jutrznie oraz inne nabożeństwa. W niedzielę włączaliśmy się w msze parafialne razem z lokalną wspólnotą. Kaplica była też miejscem codziennego Namiotu Spotkania. Każdego dnia po Apelu Jasnogórskim odbywało się w niej godzinne wystawienie Najświętszego Sakramentu. Stała obecność Pana Jezusa dawała szansę każdemu uczestnikowi rekolekcji na znalezienie modlitewnego azylu o dowolnej porze dnia i nocy. Wydaje się, że ziarno zostało posiane w ziemię żyzną, ponieważ już otrzymaliśmy relacje uczestników, jak bardzo ważnym dla nich odkryciem była medytacja modlitewna nad słowem Bożym w formie Namiotu Spotkania w obecności Pana Jezusa i że chcą przenieść stałą praktykę Namiotu Spotkania do codziennego życia. W drugiej kaplicy domowej sióstr, która także była dla nas dostępna bez ograniczeń czasowych, w obecności Pana Jezusa oraz licznych relikwii otaczających ołtarz mieliśmy celebrację Sakramentu Pojednania, w której ks. Pawłowi dopomogli miejscowy wikary ks. Rafał i ojciec kapucyn z sąsiedniej rekolekcyjnej Oazy Nowej Drogi II st. z Krzczonowa.

Przepiękna okolica - rzeki, góry, łąki i pola pomagały w głębokim przeżyciu Nabożeństwa Światła i Wody oraz Drogi Krzyżowej. Duży teren wokół ośrodka był miejscem zabaw i odpoczynku naszych dzieci i całych rodzin. Pogodne wieczory trwały mimo zachodzącego słońca i pasących się na nas komarów. Na zakończenie wypada także wspomnieć o kurantach zamontowanych w dzwonnicy domu rekolekcyjnego, które wyznaczały nam rytm dnia mocniej nawet, niż plan przygotowany przez parę moderatorską. O godz. 7.00 - "Kiedy ranne wstają zorze", w południe - Anioł Pański, o 15.00 - "Jezu ufam Tobie" i o 21.00 - Apel Jasnogórski. Nie sposób było przespać takich wezwań do modlitwy.

Jesteśmy pewni, że te 15 dni zmieniły życie wszystkich członków naszej rekolekcyjnej wspólnoty. Doświadczyliśmy tego, jak Duch działa w swoim Kościele, gdy pasterz - moderator troszczy się o owce - uczestników, a "równi służą równym" z radością, mimo dużego zmęczenia.

Dzięki Ci Panie za ten czas!

Aneta i Przemek Wojewódzcy
para prowadząca

Świadectwo ==>>

Bystra 2Bystra 3Bystra 4

Jesteś tu: